Hiçbir şey söylemeden gidiyorum
Kafamdaki binlerce düşünce şimdi bana kar kalan
Çıkmaza girmek senden uzak yaşamak bu olsa gerek
Hangi düşüncelerdeydin yâda ben hangi düşündüklerine sığamadım
Bulamıyorum geçişlerdeki kayıplarımı
Dipsiz kuyularım sana mühürlendi son sandığım
Kırılmaz kilitler vurdum en büyük karanlıklara gönderdim
Gönderdim ki dönüp te içimi yakma diye
Dönüp te uğurladığım sevdamı yeniden
Alevlendirme diye
Herkes kendince haklıydı
Ama sevgiyi taşımak fedakârlıktan ılımlı olmaktan geçmiyor muydu?
Ya ben sevgiyi yanlış bildim hiç yaşamadım
Yâda senin sevgin ağır geldi taşıyamadım
Şimdi herkes kendi yolunda nereye gidersen git
İçimdeki sen gibi senin içinde olacağım
Ben sözümü tutarım sevgilim her şeyi alabilirsin
İçimdeki seni ne alabilir ne bitirebilirsin
İçimde taşıdıklarımla sen ömür törpüsüsün bu yüreğin
Her yeni gün yeniden doğan zaman aşımında tüketilmeye yüz tutacak olan
DILé ME ÇIKIRIN WELAT PARFARKIRIN LI VE DÜNYAYé EMé BARKIRI
There are currently 1 users browsing this thread. (0 members and 1 guests)